Op woensdag hebben we handvaardigheid. Normaal gesproken doen we iets uit de methode, maar in november hebben we twee lessen gespendeerd aan punniken. Dat dat vroeger vaker gedaan werd dan tegenwoordig was goed te merken. Met behulp van enkele moeders was het nog een hele klus om iedereen aan de gang te houden. Zo makkelijk schoot alles van de haakjes af en kon je opnieuw beginnen. Of het zat zo muurvast dat er niks meer mee te beginnen was… Na de tweede les zat de vaart er bij verschillende kinderen in en werden er heel wat punnikklosjes mee naar huis genomen en werd er thuis verder gewerkt. Begin februari zijn we er nog een les mee bezig geweest en hebben we het afgerond. Veel kinderen hadden er toch wel plezier in gekregen en er werd over gesproken om ook thuis een klosje te vragen om nog meer te gaan punniken. Maar er waren ook kinderen waar het na de tweede les nog niet was gelukt om iets zichtbaars uit het klosje te laten komen. Die zijn op een andere manier creatief geweest, met wasco, papier en een naald.

Af en toe hebben we een vrije les bij gym. Aan het begin van het schooljaar hebben we slagbal leren spelen tijdens zo’n les. En dat sloeg in, de kinderen vonden het heel leuk om te doen. Ze vragen er nu geregeld om, wanneer we weer gaan slagballen. Dus de vrije lessen zijn ingevuld. Zo langzamerhand leren we inschatten of we verder kunnen naar het volgende honk of dat we beter kunnen wachten, om een strafpunt te vermijden. De eerste keren liepen we nog wel eens per ongeluk niet achter de paal langs en namen we de snelle route, maar dat gebeurt nu niet meer. Slaan met dat slaghoutje is nog niet eens zo makkelijk als het eruit ziet, maar het gaat steeds beter. Oefening baart kunst, zeggen we dan. En de veldpartij probeert natuurlijk zoveel mogelijk vangballen te maken. Al met al een leuk spel waarbij de kinderen erop toezien dat de juf alle punten van binnenkomende kinderen noteert.